El Moudir groeide op in een familie waar over het verleden niet werd gesproken. Met een unieke en persoonlijke aanpak onderzoekt ze waarom haar familie, en vooral haar grootmoeder Zahra, altijd heeft gezwegen over deze traumatische periode.
Om erachter te komen wat er destijds echt is gebeurd, gebruikt El Moudir een bijzonder hulpmiddel: een gedetailleerde miniatuurreplica van haar oude buurt in Casablanca, gemaakt door haar vader. Deze maquette – compleet met poppen, meubels en verlichting – vormt het decor waarin familieleden en buren hun, vaak moedwillig, gewiste herinneringen herbeleven en hun verhalen voor het eerst delen. El Moudir maakt op deze manier dit geschiedenisverhaal aangrijpend tastbaar en geeft familieleden en buren een stem.
'The mother of all lies' werd bekroond met twee prijzen op het filmfestival van Cannes en was de Marokkaanse inzending voor de Oscars.