Theodor Holman in kardinaalspurper

maandag, 30 juli 2012

Reacties0

Vandaag maken we een excursie naar Kolomna, een stad in de buurt van de Humanist House. De uivormige torens van de kerk in het centrum schitteren in de felle zomerzon. Oude vrouwen met hoofddoeken en mannen buigen diep bij de ingang en slaan vele kruistekens. De wierook prikkelt mijn neus als we naar binnen gaan. Overal zie ik iconen en wandschilderingen: groen, geel, blauw en goud, veel goud.

Terwijl ik stil en devoot rondloop, denk ik aan de discussies die we gisteren hadden over het werk van Alain de Botton. Moeten we, zo stelt deze Britse atheïstische goeroe, niet veel meer van de religies leren? Hij vindt dat wij, atheïsten en secularisten, veel te rationeel zijn.

Muziek hebben we nodig, rituelen, preken en tempels voor de heidenen en ongodisten. Dan zullen veel meer mensen het atheïsme omarmen en hun spirituele behoeften, die ze ook hebben, kunnen bevredigen. We pikken van de godsdiensten de verpakking en de inhoud mogen ze houden, luidt kort samengevat het voorstel van De Botton.

Nu ik in deze byzantijnse pracht rondloop, ben ik het volledig met De Botton eens. We hebben humanistische liederen nodig, juicht het in me, liturgie, kaarsen, gewaden. En Theodor Holman mag in kardinaalspurper voor gaan. Maakt me niet uit in wat.

Onvrijheid
We slenteren er weer uit. Buiten klingelen klokjes. Mensen lopen met volle tassen van de Russische markt verderop. Een bus ronkt voorbij. Ze waren het niet met De Botton eens, de humanisten gisteren in de Humanist House. Ze blieven die poespas niet. Valerii vatte de discussie kort samen: ‘Als we humanistische tempels gaan bouwen en liturgieën krijgen, wordt humanisme een ideologie, iets wat opgelegd gaat worden. Het wordt dan een onvrij politie systeem.’

Een windvlaag brengt me verkoeling. Ik ben het wel met Valerii eens. Zij het met wat spijt.